สาขาวิชาสื่อศิลปะและการออกแบบสื่อขอเชิญนักศึกษาและผู้สนใจเข้าร่วมฟังการบรรยายพิเศษในหัวข้อ Lovelace Limit: What AI Can't Do

24 มีนาคม 2569
คณะวิจิตรศิลป์
Lovelace Limit: What AI Can't Do

สาขาวิชาสื่อศิลปะและการออกแบบสื่อขอเชิญนักศึกษาและผู้สนใจเข้าร่วมฟังการบรรยายพิเศษในหัวข้อ Lovelace Limit: What AI Can't Do

โดย Prof. Gunalan Nadarajan จากมหาวิทยาลัยมิชิแกน
ในวันที่ 25 มีนาคม 2569 เวลา 13:00 - 16:00 น.
ห้องบรรยาย 1 อาคารสื่อศิลปะและการออกแบบสื่อ ชั้นสอง
หอศิลปะวัฒนธรรมมหาวิทยาลัยเชียงใหม่

การบรรยายเป็นภาษาอังกฤษ

เกี่ยวกับ ผู้บรรยาย

Prof. Gunalan Nadarajan เป็นนักทฤษฎีศิลปะและภัณฑารักษ์ผู้ทำงานในจุดตัดระหว่างศิลปะ วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี ดำรงตำแหน่ง Dean Emeritus และศาสตราจารย์ที่ Stamps School of Art and Design มหาวิทยาลัยมิชิแกน ผลงานตีพิมพ์ของเขาประกอบด้วยหนังสือหลายเล่ม รวมถึงบทในหนังสือ บทความในแคตตาล็อก บทความวิชาการ และบทวิจารณ์มากกว่า 100 ชิ้น ซึ่งหลายผลงานได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ ถึง 17 ภาษา เขาได้ทำหน้าที่ภัณฑารักษ์นิทรรศการนานาชาติจำนวนมากในหลายประเทศ อาทิ เม็กซิโก อินโดนีเซีย นิวซีแลนด์ สหรัฐอเมริกา เกาหลี เยอรมนี ญี่ปุ่น ไต้หวัน และจีน อีกทั้งยังดำรงตำแหน่ง Artistic Co-Director ของ Ogaki Media Arts Biennale และ Artistic Director ของ ISEA2008 (International Symposium on Electronic Art) ที่ประเทศสิงคโปร์.

เกี่ยวกับการบรรยาย
Lovelace Limit: What AI Can't Do

ในปัจจุบัน เราถูกถาโถมด้วยข้อมูลจำนวนมหาศาลเกี่ยวกับ AI ในแต่ละวัน จึงไม่น่าแปลกใจที่สาธารณชนจำนวนมากจะถูกพัดพาไปกับความฝันแบบเทคโน-ยูโทเปียอย่างไม่วิพากษ์วิจารณ์ หรือในทางตรงกันข้ามก็หวาดกลัวจนถอยห่างจากเทคโนโลยีเหล่านี้ด้วยความกังวลต่อการสูญเสียงานและความปลอดภัย ท่ามกลางหมอกควันแห่งความสับสนนี้ การพิจารณาอย่างวิพากษ์ถึงความตึงเครียดและช่องว่างระหว่างศักยภาพที่แท้จริงของ AI กับศักยภาพที่ถูกกล่าวอ้างจึงเป็นสิ่งสำคัญ

ย้อนกลับไปในปี ค.ศ. 1843 ในบันทึกของเธอเกี่ยวกับ Analytical Engine ของ Charles Babbage (ซึ่งมักถูกมองว่าเป็นต้นแบบของคอมพิวเตอร์) Ada Lovelace ผู้พัฒนาโปรแกรมชุดแรกสำหรับเครื่องนี้ ได้ชี้ให้เห็นข้อจำกัดพื้นฐานของเทคโนโลยีที่พยายามเลียนแบบสติปัญญา เธอกล่าวว่า “Analytical Engine ไม่มีความสามารถใด ๆ ในการริเริ่มสิ่งใหม่ มันทำได้เพียงสิ่งที่เรารู้ว่าจะสั่งให้มันทำได้… หน้าที่ของมันคือช่วยให้เรานำสิ่งที่เรารู้อยู่แล้วมาใช้ให้เกิดประโยชน์”

ข้อจำกัดที่ถูกกำหนดโดยเจตนา ความซับซ้อน และความชัดเจนของคำสั่ง รวมถึงขอบเขตจินตนาการของมนุษย์เอง ถูกเรียกว่า “Lovelace Limit” ซึ่งจะหลอกหลอนปัญญาประดิษฐ์ทุกรูปแบบ การบรรยายครั้งนี้มุ่งเสนอเรื่องเล่าทางเลือกต่อวาทกรรมร่วมสมัยเกี่ยวกับ AI ที่มักเน้นศักยภาพของมันมากกว่าข้อจำกัด โดยจะชี้ให้เห็นว่าข้อจำกัดทั้งทางเทคโนโลยีและโครงสร้างของ AI เปิดพื้นที่ให้สำรวจความเป็นไปได้เชิงวิพากษ์ผ่านงานสร้างสรรค์ที่ตั้งอยู่บนความเข้าใจแบบองค์รวมเกี่ยวกับสติปัญญาและศักยภาพของมนุษย์

การบรรยายจะนำเสนอผลงานศิลปะที่ช่วยทบทวนและเปิดเผยข้อจำกัดพื้นฐานของ AI อย่างมีวิจารณญาณ พร้อมทั้งเสนอแนวทางใหม่ในการจินตนาการและมีปฏิสัมพันธ์กับเทคโนโลยีเหล่านี้.



แกลลอรี่